Hoogsensitiviteit

Hoogsensitiviteit of hooggevoeligheid is op zichzelf een doodgewoon aangeboren eigenschap.  Hoewel het niet tot de menselijke problemen of eigenaardigheden gerekend mag worden, kan iemand er wel last van hebben.   Hoogsensitiviteit is wetenschappelijk weliswaar nog weinig onderzocht, maar wel kan worden gezegd dat bij een hoogsensitief persoon signalen of prikkels uit de omgeving een andere - soms meer overweldigende - impact hebben dan bij het overgrote deel van de bevolking.  Signalen komen via de zintuigen minder gefilterd binnen en vragen meer tijd om te verwerken.  Deze signalen kunnen geluiden of geuren zijn, visueel of tactiel van aard zijn, maar ook emoties of stress van andere mensen, hetgeen zich bijvoorbeeld kan vertalen in een helder opmerken en lezen van nuanceverschillen in iemands gezichtsuitdrukking.      Hoogsensitiviteit als eigenschap is een kracht of competentie en kent evenals alle andere krachten of competenties zowel positieve eigenschappen als valkuilen.  Een hoogsensitief persoon is vaak bewuster van de omgeving en de energetische of emotionele sferen die zich daarin kunnen manifesteren.  Iemand kan daarom ook last ondervinden van diens hoogsensitiviteit door bijvoorbeeld een niet kunnen onderscheiden van eigen en andermans emoties.  Of door een te lang voortdurend overprikkeld zijn.  Of wanneer de natuurlijke drang tot terugtrekken leidt tot sociaal isolement.  Teveel prikkels waar te weinig tijd voor is om te verwerken waardoor verlies van concentratie en zelfvertrouwen bijvoorbeeld gevolgen kunnen zijn.   De meeste hoogsensitieve volwassenen hebben in hun jeugd nooit geweten hóe met hun eigenschap om te gaan. Daardoor kunnen ze zich nu nog steeds kwetsbaar, sociaal onhandig en ‘anders’ dan andere mensen voelen. Er is vaak een groter risico om in een sociaal isolement te raken of depressief te worden. Eveneens is gebleken dat hoogsensitieve mensen gevoeliger zijn voor een burn-out.  Als hoogsensitieve volwassene geldt dan dat het belangrijk is alsnog te leren om te gaan met deze in principe mooie eigenschap.  Wanneer er meer inzicht in eigen hoogsensitiviteit ontstaat, betekent dit vaak naast een onderkennen van de eigen behoeften eveneens een loslaten van schuld- en of minderwaardigheidsgevoelens: meer leven vanuit je eigen zijn in plaats van aanpassen aan wat je denkt dat de ander of de maatschappij van je verwacht.  Een leven meer in balans. 'Hoogsensitiviteit tenslotte bezet naast altruïsme en empathie een onmisbare functie in evolutionaire processen', aldus Elaine Aron, psychologisch onderzoeker die de term hoogsensitiviteit geïntroduceerd heeft.